حمایت از کودکان بی سرپرست و بدسرپرست در حقوق ایران
- رشته تحصیلی
- حقوق خانواده
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- تاریخ دفاع
- ۲۹ آذر ۱۳۹۰
- چکیده
-
کودک به جهت ضعف قوای جسمانی و روانی، نیاز به حمایت ویژهای دارد. این حمایت در زمانی که کودکی، دارای والدین ناصالح بوده و یا اصلاً والدی نداشته باشد نمود بیشتری مییابد. اما مسأله این است آیا در فقه امامیه و قوانین موضوعه ایران به حمایت از کودکان بیسرپرست و بدسرپرست پرداخته شده است. آیا نهاد حمایتی خاصی برای حمایت از این کودکان پیشبینی شده است. در خصوص کودکان بیسرپرست در فقه امامیه با عنوان «لقیط» یاد شده و حمایتهای حقوقی و جزایی آن مطرح شده، قانونگذار ایران نیز در سال ۱۳۵۳ با تصویب قانون حمایت از کودکان بیسرپرست مصوب ۱۳۵۳ امکان اعطای سرپرستی این کودکان به خانوادههای واجد شرایط را فراهم آورد. در حال حاضر، قانون مذکور پاسخگوی نیازهای این کودکان نبوده و ضرورت انجام اصلاحات بنیادین در خصوص شرایط کودک و سرپرستان ضروری به نظر میرسد.
اما در خصوص کودکان بدسرپرست، به مراتب حمایت کمتری صورت پذیرفتهاست؛ در فقه امامیه با توجه به ولایت قهری پدر و جدپدری بر کودک و حق تنبیه کودک، گاه اعمال این ولایت منجر به ضرب و جرح و حتی از بین رفتن کودک شده و مجازات قصاص نیز از ولی قهری برداشته شدهاست؛ در جهت حمایت حقوقی از این کودکان، سلب حضانت در ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی پیشبینی شده و قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب ۱۳۸۱ هر نوع کودکآزاری را جرمانگاری کرده است، اما قوانین حاضر به دلیل نواقص متعدد، در پیشگیری از ارتکاب جرایم علیه کودکان چندان موفق نبودهاست، برخی پیشنهادات اصلاحی در جهت رفع نواقص قوانین حاضر بیان شده است.